เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 สบตา
เหลียงเซินไม่ได้หลบสายตา เขาจ้องมองเซี่ยฉิงฉิงอย่างจริงจัง แววตาลึกซึ้งฉายความห่วงใยออกมาจางๆ
เซี่ยฉิงฉิงดูออก มุมปากจึงยกยิ้มหวานละมุนส่งกลับไปให้เขา เพื่อบอกว่าเธอไม่เป็นไร สบายดี
แววตาของเหลียงเซินค่อยๆ ลุ่มลึกขึ้น ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ อย่างแนบเนียน
รอยยิ้มที่มุมปากของเซี่ยฉิงฉิงกว้างขึ้นอีกนิด เหลียงเซินเห็นดังนั้นก็เผลอยกมุมปากยิ้มตามชั่วครู่
การโต้ตอบของทั้งคู่ไม่ได้จงใจหลบซ่อน แต่ก็ละเอียดอ่อนมาก จนกระทั่งฟางจิ่นอิ๋งที่นั่งข้างเซี่ยฉิงฉิงยังไม่ทันสังเกต ทว่าเฮยปิงที่แอบมองอยู่ถัดไปอีกไม่กี่คนกลับเห็นเข้าเต็มตา
เขาเม้มปากแน่น สีหน้าแข็งทื่อ
รถขากลับไม่มีชาวบ้านในกองพลน้อยร่วมทางมาด้วย มีเพียงพวกยุวชนปัญญาชนชายหญิง กับเนื้อหมูป่าหมักเกลืออีกเกือบครึ่งซีก พื้นที่ในกระบะจึงกว้างขวางขึ้นมาก ไม่เบียดเสียดเหมือนขามา
หมูป่าตัวนั้นเหลียงเซินเป็นคนล่ามาได้ ในฐานะสมาชิกกองพลน้อย เหยื่อที่เขาล่าได้ถือเป็นทรัพย์สินส่วนรวม จึงต้องแบ่งส่วนหนึ่งกลับไปแจกจ่ายให้สมาชิกคนอื่นที่ไม่มีเนื้อกิน