เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 คราบน้ำบนริมฝีปาก
"ขอโทษค่ะ" เซี่ยฉิงฉิงรีบเอ่ยขอโทษทันที
เธอเงยหน้ามองเขา ดูเหมือนเขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จเช่นกัน เส้นผมยังเปียกชื้นดำขลับ สวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาว เมื่อเทียบกับผู้ชายคนอื่นๆ ในไซต์งานที่แต่งตัวมอมแมมแล้ว เขาดูสะอาดสะอ้านและหล่อเหลาโดดเด่นขึ้นมาทันที
เหลียงเซินเห็นเธอมองสำรวจ ก็เผลอยืดหลังตรงโดยไม่รู้ตัว "ไม่เป็นไร"
พอมองใบหน้าเธอในระยะใกล้ เขาก็เห็นร่องรอยความเหนื่อยล้าในดวงตา แม้ริมฝีปากจะยังคงประดับรอยยิ้มบางๆ แต่ไหล่ที่ลู่ลงอย่างไม่รู้ตัวก็ฟ้องสภาพร่างกายที่แท้จริงของเธอออกมาจนหมด
เหลียงเซินอ้าปากทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เห็นว่าจังหวะไม่เหมาะจึงหุบปากเงียบ
ข้างๆ กัน เว่ยจินหัวกำลังยืนยันความตั้งใจกับหัวหน้ากองพลน้อยอีกครั้งว่าอยากออกไปทำงานแนวหน้า
หัวหน้ากองพลน้อยถอนหายใจอย่างจนปัญญา "ไม่ใช่ว่าไม่ให้ไป แต่มันไม่สะดวก ช่วงนี้อากาศร้อน พวกผู้ชายถอดเสื้อทำงานกันทั้งนั้น เดินถอดเสื้อกันให้ควั่ก เธอเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว..."
ไม่ต้องพูดถึงพวกผู้ชายหยาบกระด้างบางคนที่ทำงานอยู่ดีๆ ก็เดินไปยืนฉี่ในพุ่มไม้ข้างทางหน้าตาเฉย
"..." เว่ยจินหัวก้มหน้านิ่งเงียบ แต่สีหน้ายังคงฉายแววดื้อรั้น