เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 100 0114: หนึ่งก้าวเข้าสำนักความผูกพันย่อมลึกซึ้ง สองคราหวนเป็นผู้บำเพ็ญอิสระกลับยากพานพบ (เติมตอนพิเศษสำหรับตั๋วรายเดือน)
หนึ่งคืนผ่านไป
นอกถ้ำพำนัก เสือดาวเมฆดำดวงตาทั้งสองข้างคลอไปด้วยน้ำตา มันโอบกอดขาที่ถูกเฆี่ยนจนตะคริวกินไว้อย่างน่าเวทนา
ภายในถ้ำพำนัก เฉินเติงหมิงกระตุ้นพลังโลหิตอำมหิตภายในร่างกาย พลันรู้สึกถึงสายใยที่ร้อนแรงและดุร้ายนับพันหมื่นสายแทรกซึมเข้าสู่เนื้อหนังมังสา
ทันใดนั้น มวลกล้ามเนื้อที่เคร่งขรึมแข็งแรงแต่เดิมก็ยิ่งพองตัวขึ้นเป็นชั้น ๆ ราวกับถูกอัดฉีดเลือด เปรียบดั่งรูปปั้นที่ปรมาจารย์สลักเสลาขึ้นกับมือ ทั้งแข็งแกร่งและดุดัน
อาภรณ์ของเขาถูกดันจนตึงอย่างรวดเร็ว กล้ามหน้าอกที่นูนเด่นขึ้นมาราวกับขุนเขาลูกเล็ก เป็นแผ่นแข็งราวกับแผ่นเหล็ก ทั้งยังเปล่งแสงสีแดงจาง ๆ ออกมา ราวกับหล่อขึ้นจากเหล็กกล้า
“พลังกายที่เกิดจากพลังโลหิตอำมหิตของอสูรมารส่งผลกระตุ้นเนื้อหนัง ทำให้พลังกายแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งพลังป้องกันและพลังทนทานก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก อีกทั้งพลังอำมหิตชนิดนี้ยังส่งผลต่อจิตใจ ช่วยให้ข้าต้านทานการจู่โจมจากพลังโลหิตอำมหิตหรือปราณมารของอสูรมารตนอื่นได้”
เฉินเติงหมิงยังคงรักษาสภาวะร่างกายที่แข็งแกร่งอย่างหาที่สุดมิได้พร้อมกับครุ่นคิด
“ทว่าเนื้อหนังเช่นนี้ แม้จะแข็งแกร่งมากก็ตาม แต่ท้ายที่สุดก็เทียบไม่ได้กับวิชาอาคม ข้าเพียงเรียกเทพเกราะทองคำออกมา ด้วยกายานี้ในปัจจุบัน ไม่มีทางต้านทานได้เลย ทั้งที่ข้าเองก็เป็นผู้บำเพ็ญสร้างรากฐานแท้ ๆ”