เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32 034:วิถีเซียนไร้รัก เซียนหญิงผู้เย็นชา
“ศาสตราอาคมป้องกันของสี่เอ๋อร์คือ กระดิ่งสะเทือนทอง ระดับกลาง ถึงจะเป็นศาสตราอาคมประเภทป้องกัน แต่ก็มีพลังสะท้อนคลื่นเสียงแฝงอยู่ กู่ไหมทองตัวนี้ถูกกระดิ่งสะเทือนทองสะท้อนถอยกลับไปแต่ไร้รอยขีดข่วน นับว่าร้ายกาจจริงๆ”
ยามเห็นกู่ไหมทองร้ายกาจเหนือคำบรรยาย แม้แต่ใบหน้าสวยสะคราญที่เย็นชาดุจน้ำแข็งของลั่วปิงยังเผยความรู้สึกออกมา นับเป็นครั้งแรกที่นางเอ่ยปากประเมินค่าได้น่ายกย่อง
นัยน์ตานางพราวระยับดุจแต้มหมึก ทุกคราที่เหลือบมองเปี่ยมด้วยความองอาจน่าเกรงขาม กลิ่นอายสง่างามและเยือกเย็นอยู่เสมอ ทำให้ผู้ที่พบเห็นเพียงได้แต่ยืนมองจากไกลๆ ไม่กล้าบังเกิดใจคิดล่วงเกินแม้แต่น้อย
“เซียนหญิงลั่วกล่าวชมเชยแล้ว กู่ไหมทองตัวนี้ถึงจะร้ายกาจ แต่สำหรับฝีมือของเซียนหญิงลั่วแล้ว คงไม่นับเป็นอันใดได้ เสี่ยวเฉินได้พบกับเซียนหญิงลั่วอีกครั้ง และได้หลอมกู่ให้ท่าน ถือเป็นเกียรติยิ่งแล้วเจ้าค่ะ”
เฉินเติงหมิงยิ้มแล้วรีบเอ่ยประจบประแจงทันที
คำพูดดีๆ ไม่ต้องเสียเงินซื้อ มีปากย่อมไม่เกรงกลัวที่จะพูดให้หวานหู
ต่อหน้าผู้ที่มีฝีมือ หากมีโอกาสได้เอ่ยปาก เลือกคำหวานหูพูดให้มากเข้าไว้เป็นไม่ผิดแน่
ความจริงในคำพูดของเขายังแฝงความนัยไว้อีกเล็กน้อย