กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครู่ต่อมา
คณะคนลงจอดหน้าร้านสัตว์มายาเซิ่วกวง
"พวกแกแกล้งฉันใช่ไหม"
เมื่อหลินเทียนเฉิงมองร้านเล็ก ๆ คับแคบหน้าตา ความดูหมิ่นบนใบหน้าก็ปรากฏออกมาอย่างไม่ปกปิด
เขาหันไปมองฉินเถี่ยซาน พูดเสียงเย็นว่า "ลูกชายฉันเป็นเจียงเฉิงหวัง แต่อยู่ที่แบบนี้เหรอ พวกแกล้อฉันใช่ไหม"
"ไม่กล้า"
หวังชางไห่รีบประสานมืออธิบายว่า "ร้านของเสี่ยวหลินอยู่ที่นี่ ที่พักก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน"
"เราจัดที่พักอาศัยระดับสูงสุดย่านใจกลางเมืองให้เสี่ยวหลินด้วย แต่เสี่ยวหลินบอกว่าชอบอยู่ที่นี่เท่านั้น เลยทำให้..."
"พอแล้ว แกหุบปากได้แล้ว"
หลินเทียนเฉิงตัดบทพูดของหวังชางไห่ พูดเสียงเย็นว่า "ลูกชายของฉันหลินเทียนเฉิง จะอยู่ที่ห่วยแตกแบบนี้ได้ยังไง แย่กว่าคอกหมาของตระกูลเฉิงเสียอีก"