เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อยากให้ฉันไว้ชีวิตแกหรือ”
หลินตี๋ได้ยินก็หัวเราะเย็นชา ยกมือชี้ไปยังด่านเซวียนอู๋ที่เต็มไปด้วยความเสียหายเบื้องล่าง ชี้ไปยังซากปรักหักพังเต็มพื้น และเหล่านายทหารนับไม่ถ้วนที่อาบเลือด
เขากล่าวด้วยเสียงเย็นชาว่า
“ก่อนอื่นแกจงคุกเข่าขอขมาวิญญาณวีรชนนับพันนับหมื่นแห่งด่านเซวียนอู๋ ต่อนายทหารอาณาจักรมังกรทุกคนที่แกทำร้าย”
“หลังจากได้รับอภัยจากพวกเขาแล้ว ค่อยมาคุยเรื่องการมีชีวิตอยู่”
“รับ...รับทราบ งูน้อยน้อมรับคำสั่ง”
หัวเดียวที่เหลืออยู่ของงูแปดสาขาเทวะดูเหมือนจะขี้ขลาด ไม่อาจฝ่าฝืนแม้เพียงเสี้ยว ร่างมังกรงูยาวพันจั่งอันมหึมาค่อย ๆ หมอบแผ่ลง เบือนหัวสุดท้ายลงอย่างหนัก
ต่อแผ่นดินแห่งด่านเซวียนอู๋ ต่อนายทหารที่เหลือรอดในซากปรักหักพัง ต่อวิญญาณวีรชนนับไม่ถ้วนที่ฝังกระดูกอยู่ที่นี่ มันคุกเข่าลงอย่างเคารพ
“งูน้อยโง่เขลา ถูกคนชั่วล่อลวง ทำร้ายนายทหารอาณาจักรมังกร ทำลายด่านเซวียนอู๋ บาปหนาหนัก ขอวิงวอนทุกท่านโปรดอภัย”
“งูน้อยยินดีกลายเป็นสัตว์พิทักษ์ด่านเซวียนอู๋ พิทักษ์ด่านเซวียนอู๋ตลอดชีวิต เพื่อไถ่บาป”