เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตูม——!
ร่างอันสง่างามกลายเป็นแสงอสนีเจิดจ้า พร้อมอานุภาพไร้เทียมทาน พุ่งตรงเข้าหางูแปดสาขาเทวะ
อากาศถูกอัดแน่นเป็นกำแพงลมสีขาวที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ม่านฝนทั่วฟ้าถูกฉีกเป็นรอยแยกสุญญากาศยาวหลายร้อยเมตร ที่ขอบรอยแยก หยดน้ำฝนยังไม่ทันตกลงมาก็ถูกแสงอสนีระเหยเป็นไอน้ำสีขาว!
การระเบิดพลังในพริบตาของหลินตี๋ เร็วดุจสายฟ้า!
“ซี๊ด ซี๊ด ซี๊ด เจ้ามนุษย์ตัวจ้อย เจ้ามันบังอาจ!”
หัวทั้งเจ็ดของงูแปดสาขาเทวะส่งเสียงขู่พร้อมกันด้วยความตกใจและโกรธเกรี้ยว น้ำฝนเย็นเฉียบไหลลงตามเกล็ดอันดุร้าย แต่มิอาจปกปิดความเหี้ยมโหดในดวงตาของมันได้
มันมีชีวิตมากว่าพันปี เมื่อร้อยปีก่อน การต่อสู้กับเต่าเฒ่าเสวียนอู่นั้นแม้พ่ายแพ้ก็ยังนับว่าน่าภาคภูมิ
เพราะเต่าแก่ตัวนั้นคือสัตว์แกร่งอันดับหนึ่งแห่งชายแดนใต้ แพ้ให้มันก็ไม่น่าอับอาย
แต่เด็กหนุ่มตรงหน้า คนที่ดูอายุไม่เกินสิบหกสิบเจ็ดปีผู้นี้ กลับชกจนหัวงูของมันระเบิดไปหนึ่งหัวด้วยหมัดเดียว และตอนนี้ยังกล้าบุกเข้าหามันอีก