เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หัวอสรพิษทั้งแปดของงูแปดสาขาเทวะแหงนคำรามโกรธพร้อมกัน เสียงสะเทือนก้องไปทั่วทุกสารทิศ แผ่ขยายออกไปไกลมาก
“เต่าเฒ่าเสวียนอู่ ในที่สุดแกก็ตาย!”
“น่าเสียดาย หากให้ราชันผู้นี้เวลาอีกสามถึงห้าปี เมื่อบาดแผลของราชันผู้นี้หายดีก็จะบดขยี้แกให้แหลก แต่แกกลับไม่เอาไหนเสียได้!”
“ขยะ ขยะจริง ๆ!”
“ในเมื่อขยะอย่างแกตายแล้ว ราชันผู้นี้ก็ได้แต่ระบายความโกรธด้วยมณฑลใต้แห่งแคว้นมังกรที่แกเคยคุ้มกัน!”
“สะสางความแค้นจากศรครั้งนั้น ย้อมภูเขาและแม่น้ำในดินแดนใต้แห่งประเทศหลงด้วยโลหิต!”
สิ้นเสียง
ร่างอสรพิษยาวพันจั้งกลับทะยานขึ้นสู่ฟ้า ราวกับแม่น้ำสีดำสายหนึ่งไหลท่วมเข้าไปในเขตภูเขาหมื่นงู!
เมื่อเห็นแผ่นหลังอันท่วมฟ้าของงูแปดสาขาเทวะจากไป สามราชันแห่งแปดกิ่งต่างเป็นประกายในดวงตา เผยความยินดีบ้าคลั่ง!
อาคาเฮบิมารุหัวเราะอย่างชั่วร้าย “ท่านแปดกิ่งลงมือด้วยตัวเองแล้ว!”