กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจียงเฉิงหวัง!”
เสียงโห่ร้องกึกก้องกังวานไปทั่วทั้งเมืองสวนอู่ สะเทือนถึงเมฆา
หลินตี๋ในชุดขาวสะอาดไร้ธุลี ก้าวเท้าอย่างสงบ ย่ำไปบนควันจาง ๆ ที่ยังไม่จางหาย ค่อย ๆ เดินไปทางภูเขาเต่าทมิฬทีละก้าว
ส่วนยอดฝีมือพิทักษ์มรรคและตัวแทนประเทศต่าง ๆ บนอัฒจันทร์ชมศึกรอบด้าน ยามนี้ใบหน้าซีดเขียวดั่งเหล็ก ลมปราณในกายปั่นป่วน ความอัปยศกับความแค้นประสานกันอยู่ในใจ
แต่กลับไม่มีใครกล้าตะโกนด่าหลินตี๋สักคน
เพราะหลินตี๋ฆ่าจนขึ้นชื่อเรื่องความโหดร้ายไปแล้ว ด่าตรงหน้า มีหวังตาย!
เหล่ายอดฝีมือต่างชาติเหล่านี้ได้แต่เฝ้าดูหลินตี๋สังหารอัจฉริยะของประเทศตน แล้วเดินไปเก็บผลแห่งชัยชนะอย่างสบายใจ
แต่ความแค้นนี้กลืนลงคอจริง ๆ ยากเหลือเกิน!
“ผู้ว่าเมืองเซวียนอู่ เรื่องนี้ไม่มีทางจบลงเพียงเท่านี้!”