กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต่อหน้าเสียงคัดค้านที่ถาโถมมาจากทั้งสนาม หลู่เจิ้งหยางบนแท่นสูงสีหน้าเรียบเฉย ไม่มีความโกรธแม้แต่น้อย
เขาเพียงยกมือขึ้นช้า ๆ แล้วกดลงเบา ๆ ในอากาศ
ชั่วพริบตา แรงกดดันอันหนักแน่นและยืดยาวค่อย ๆ แผ่กระจายออกไป กดคลื่นเสียงปั่นป่วนทั้งสนามให้เงียบลงในทันที ทำให้ทุกคนต้องสงบลงโดยไม่รู้ตัว
เมื่อทั้งสนามสงบเงียบอย่างแท้จริงแล้ว หลู่เจิ้งหยางจึงเอ่ยเสียงหนัก ทีละคำหนักอึ้ง
“พวกคุณคิดว่าฉันจงใจลำเอียงเข้าข้างเจียงเฉิงหวังหลินตี๋ และกดขี่เหล่าอัจฉริยะที่เลื่องชื่อมานานของพวกคุณงั้นหรือ?”
“ตัวฉันในฐานะเจ้าเมืองมีเรื่องว่าง ๆ น่าเบื่อถึงเพียงนั้นหรือ?”