กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แกมีดีแค่ปากเท่านั้นหรือ! ถ้าใจกล้าก็มาสู้กับฉัน ถังเฟิง สักตั้ง! ไม่เรียกสัตว์มายา แกกล้าไหม!”
บรรยากาศทั้งสนามตึงเครียดถึงขีดสุดในพริบตา ทุกคนจ้องเขม็งไปที่หลินตี๋ รอคอยคำตอบของเขา
ต่อการยั่วยุที่ถังเฟิงรุกไล่เข้ามาทีละก้าว หลินตี๋เพียงส่ายหน้าเบา ๆ รอยยิ้มจาง ๆ อย่างจนใจปรากฏบนใบหน้า
ปีนี้เขาเพิ่งสิบหกปี คนตรงหน้าเขายี่สิบห้าปี ในสายตาของเขาแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรกับชนรุ่นหลังที่หุนหันและไม่รู้การณ์
หลินตี๋เอ่ยเสียงเบา น้ำเสียงเรียบเรื่อยและเนือย ๆ “ไอ้หนู อย่ามาเล่นเลย”
เพียงห้าคำง่าย ๆ ไม่มีเจตจำนงสังหาร ไม่มีแรงกดดัน ถึงขั้นพูดได้ว่าอ่อนโยน ทว่ากลับแฝงนัยของการมองลงมาจากที่สูงต่อชนรุ่นหลัง
ถ้าคำพูดนี้หลุดจากปากเหล่าเติ้งอายุ 50-60 ปี บางทีถังเฟิงอาจจะไม่หัวเสีย