เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเผชิญกับคนโหดเหี้ยมเช่นนี้ ถึงเขาไม่ได้ปล่อยเจตนาร้ายออกมา ก็เพียงพอให้ทุกคนในที่นั้นหวาดกลัวจนตัวสั่น
ผ่านไปเนิ่นนาน แมงป่องแดงเป็นคนแรกที่ตั้งสติได้ แล้วเสียบดาบยาวกลับเข้าไปในฝักที่เอว
เธอสูดลมหายใจลึก รวบรวมความกล้า แล้วก้าวเท้าไปทางต้าเสอหวาน
ลูกทีมของเธอคิดจะตามไป แต่เธอยกมือขึ้นห้าม
เธอเดินไปหยุดที่ระยะห้าก้าวจากต้าเสอหวาน แล้วกำมือคารวะแบบขอบคุณอย่างเป็นทางการที่สุดของสมาคมนักล่า
“ท่านผู้นี้ ข้าพเจ้าแมงป่องแดง นักล่าระดับสูงแห่งสมาคมนักล่า”
“วันนี้หากไม่ใช่เพราะท่านลงมือช่วย พวกเราคงถูกสังหารหมดสิ้นไปแล้ว ข้าพเจ้าขอแทนสหายร่วมงานทุกคนที่อยู่ที่นี่ ขอบคุณท่านที่ช่วยชีวิต”
เสียงของเธอเรียบนิ่งและจริงจัง แต่ปลายนิ้วที่สั่นเล็กน้อยก็ยังเผยความยำเกรงในใจของเธอออกมา