กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หึ”
เจ้าเทียนเขว่มือหนึ่งกำกระบี่ มือหนึ่งไพล่หลัง สายตาดูแคลนกวาดไปทางฉ่างเจียงเหอ พูดอย่างไม่ใส่ใจ “แกเป็นตัวอะไร กล้าใส่ร้ายข้า?”
“ตอนที่ข้าควบกระบี่ไปทั่วอาณาจักรมังกร แกยังไม่รู้ว่าอยู่ไหนด้วยซ้ำ ถ้าทำให้ข้าไม่พอใจ ไม่ว่าแกจะเป็นแมวหรือหมา ข้าก็ฟันกระบี่เดียวให้จบเรื่อง”
“ท่านพูดจาโอหังคุกคามถึงเพียงนี้ คงเหลือญาติไม่มากแล้ว งั้นให้หลิวเฟิงฉันส่งท่านไปปรโลก ไปพบญาติของท่านให้สมใจก็แล้วกัน”
หลิวเฟิงก็ค่อย ๆ ลอยขึ้นเช่นกัน มือจับกระบี่ยาวที่เอว เจตจำนงต่อสู้สูงส่ง “มีสัตว์มายาก็เรียกออกมา ไม่มีสัตว์มายา... ฉันหลิวเฟิงก็ไม่ใช้สัตว์มายา ขอรับมือท่าล้ำของแกก็แล้วกัน!”