กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อิวลิยาเดินเข้าไปในตรอก รองส้นสูงเหยียบบนถนนหินกระเบื้อง ส่งเสียงกรอบแกรบ
ตรอกแคบมาก โคมไฟสลัวมาก หลอดไฟเต็มไปด้วยฝุ่น รัศมีสีเหลืองหม่น เหมือนเทียนที่กำลังจะดับ
เงาของเธอถูกดึงยาวมาก ลากอยู่ข้างหลัง แกว่งเบาๆ บนกำแพง
เธอไม่ได้หันหลังกลับ ไม่ได้มองไปรอบๆ ก้าวเดินไม่เร็วไม่ช้า เหมือนกำลังเดินเล่น
แต่การรับรู้ของเธอแผ่ขยายออกไปเหมือนคลื่นน้ำ คลุมทั้งตรอก คลุมทุกก้อนอิฐ ทุกรอยแตก ทุกช่วงความมืด
เงาดำนั้นเกาะติดพื้น เหมือนงูสีดำ แอบตามหลังเธออย่างเงียบเชียบ
มันเลื่อนออกมาจากเงาของโคมไฟ ค่อยๆ เข้าใกล้เงาของเธอ
มันไม่ได้รีบออกมือ แต่กำลังรอจังหวะ
สุนัขจิ้งจอกหกหางข้างร้านเนื้อย่างนั้นดูไม่น่าเกะกะ ดังนั้นกุ่ยหมู่จึงไม่กล้าลงมือโดยพล่าน
ตอนนี้ อิวลิยาหยุดเดิน