เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเยี่ยนหรานมองหลินเฉียนเฉียนอย่างสงสัย หลินเฉียนเฉียนรู้ตัวว่าหลุดปากไปจึงรีบกลบเกลื่อน “พี่สาว อย่าถามมากเลย”
“ยังไงยอดปรมาจารย์เลี้ยงสัตว์คนนั้นก็เก่งมาก สามารถควบคุมทะเลเถาวัลย์ปีศาจได้ แถมยังมีสัตว์มายาทองคำมืดอยู่ในมือ”
“ถ้าเธอรู้จักเขาได้ ก็มีแต่ผลดีกับงานสมาคมของเธอ ไม่มีผลเสียเลย”
หลินเยี่ยนหรานได้ยินก็ไม่ถามต่อ แต่คิ้วขมวดเล็กน้อยจนแทบมองไม่ออก
ควบคุมทะเลเถาวัลย์ปีศาจ...
มีสัตว์มายาทองคำมืด...
คนที่มีพลังขนาดนั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะไร้ชื่อเสียง และยังเป็นชาวเมืองเจียงเฉิง เธอไม่มีทางไม่รู้จัก...
ความเป็นไปได้เดียวคือลูกพี่ลูกน้องของเธอไปเจอคนหลอกลวงเข้า...
เมื่อครู่หลินเฉียนเฉียนพูดถึงโจวหน่า บอกว่าคนนั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องชายของโจวหน่า เดี๋ยวเจอโจวหน่าเธอต้องถามให้ดี ๆ...