เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังชางไห่ยิ่งชื่นชมความสามารถฝึกสัตว์ของหลินตี๋มากขึ้น กล่าวด้วยน้ำเสียงสำนึกบุญคุณ "คุณหนูหลิน ขอบคุณมาก เสี่ยวติงถ้าได้รับสัตว์เลี้ยงที่ท่านเพาะพันธุ์ให้ ต้องซาบซึ้งน้ำตาไหลแน่!"
หลินตี๋โบกมือสบาย ๆ "เป็นคนของกันเอง อย่าสุภาพจนเกินไป"
"ดี!"
หวังชางไห่เห็นหลินตี๋พูดแบบนี้ ปากยิ้มจนหุบไม่ลง
ผู้ช่วยสองคนข้างหลังหวังชางไห่เห็นแบบนั้นก็อยากเดินเข้าไปอ้อนวอนหลินตี๋ให้ช่วยเหลือเช่นกัน
แต่หลินตี๋กลับมีกลิ่นอายของผู้นำระดับสูงกระจายออกมา ทำให้ผู้ช่วยทั้งสองรู้สึกด้อยกว่า ก้าวเท้าออกไปไม่ได้
พวกเขารู้...ที่นี่ไม่มีส่วนให้พวกเขาพูด ได้แต่ยืนเฉย ๆ อยู่กับที่
เรื่องเพาะพันธุ์สัตว์มายาในอนาคตต้องให้นายท่านออกหน้า พวกเขาไม่มีคุณสมบัติเจรจา
กรมตำรวจและตระกูลหวังได้ประโยชน์แล้ว ฝ่ายทหารย่อมไม่ยอมตามหลัง