กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เฮ้! โกวมาง ของนี่ต้นเดียวมีค่าเท่ากับอาหารเดลิเวอรีเต็มพื้นนี่เลย จะกินส่งเดชไม่ได้!”
หลินตี๋กลัวว่าสุนัขจิ้งจอกโง่ตัวนี้จะกินไม่เลือกจนแทะหญ้าหลานอินหมดเกลี้ยง จึงรีบเก็บหญ้าหลานอินที่เหลือใส่แหวนมิติอย่างลนลาน เหลือไว้ข้างมือเพียงกำเล็ก ๆ
แม้โกวมางจะช้าไปหน่อยจนแย่งหลินตี๋ไม่ทัน แต่มันก็ยังคว้าไปได้สิบกว่าต้น มันกอดไว้ในอ้อมอกแล้วค่อย ๆ เคี้ยวทีละต้นอย่างเอร็ดอร่อยจนดวงตาหยีเป็นเส้น
เมื่อหลินตี๋เห็นมันกินอย่างมีความสุข มุมปากก็ยกเป็นรอยยิ้มบาง ๆ
ทว่าเขาไม่กล้าเอาหญ้าหลานอินจำนวนมากให้สุนัขจิ้งจอกโง่ตัวนี้กิน
เพราะต้นหนึ่งราคาตั้ง 100,000 สิ้นเปลืองเกินไป ต้องนำหญ้าหลานอินเหล่านี้ไปใช้ให้คุ้มค่าที่สุด