กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามนี้ ที่นี่ไม่เหลือป่าอันเงียบสงบยามกลางวันอีกแล้ว
สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความพินาศยับเยินเต็มสองตา!
ต้นไม้ยักษ์นับไม่ถ้วนล้มระเนระนาด ลำต้นอันหนาใหญ่ล้มระเกะระกะอยู่บนพื้น บ้างถูกถอนขึ้นมาทั้งราก บ้างถูกหักครึ่งตรงกลาง รอยหักยังมีควันสีเขียวลอยกรุ่น
บนพื้นเต็มไปด้วยเศษชิ้นส่วนของปีศาจเถาวัลย์ เถาวัลย์ที่ขาดนั้นนอนแผ่อยู่ราวกับงูตาย น้ำยางไหลเอ่อจนกลายเป็นแม่น้ำ
ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นไหม้เกรียม ผสมกับกลิ่นคาวของพืชและกลิ่นของดินโคลน
กลางซากปรักหักพังผืนนี้ กรงขังกลมขนาดยักษ์ที่ถักทอขึ้นจากปีศาจเถาวัลย์กำลังค่อย ๆ หดตัวลง