กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงนั้นเข้มข้นกว่าทุกครั้ง ดุร้ายกว่าทุกครั้ง
เสาแสงสีทองทมิฬพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ส่องพื้นหุบเขาทั้งหมดสว่างเหมือนกลางวัน
ในแสงนั้นมองเห็นเงางูนับไม่ถ้วนเลื้อยไป เปล่งแรงกดดันที่ขาดใจ
แสงค่อยๆ เก็บตัว เงาร่างสูงโปร่งเดินออกมาจากเสาแสง
เสื้อคลุมยาวสีดำพลิ้วไหวโดยไม่มีลม ปลิวสะบัดสนั่น
ใบหน้าเย็นชาคมกริบเหมือนแกะสลัก มุมเหลี่ยมชัดเจน แต่โปร่งความงามประหลาดที่ไม่ใช่มนุษย์