กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวป๋ออยากคุกเข่าลงต่อเงาร่างนี้เหลือเกิน แต่ภูมิหลังครอบครัวมอบความกล้าสุดท้ายให้เขา ทำให้เขายังฝืนยืนอยู่ได้อย่างหวุดหวิด
“เมื่อกี้คุณดูเหมือนจะพูดว่า จะฆ่าหลินตี๋ใช่ไหม” เงาดำเอ่ยประโยคนี้อีกครั้ง
จ้าวป๋อนึกถึงปฏิกิริยาของหมาป่าเงินก่อนหน้านี้ จึงเดาอะไรบางอย่างได้ ความหวาดกลัวก็ท่วมเต็มหัวใจในพริบตา
“ไม่… ท่าน… ท่านฟังผิดแล้ว!”
“ผม… ผมบอกว่าหลินตี๋เป็นพี่น้องร่วมสาบานของผม ต่อให้ตายผมก็ไม่ทรยศเขา!”
“ที่แท้ก็เป็นพี่น้องของนายเหนือหัวของข้า…”
ต้าเสอหวานพยักหน้าช้า ๆ เอ่ยเสียงแหบพร่า “คุณชื่ออะไร ฉันจะจดไว้ อย่าโกหก ฉันมองทะลุคำโกหกของคุณได้”
“จ้าว… จ้าวป๋อ…”
“ได้ ฉันรู้แล้ว”