เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้! รู้แต่ร้องไห้! น่าเอาไปใส่ไหน!"
หลิวไท่ฟงเสียงเย็นชา สายตาเหมือนเหยี่ยวกวาดไปทั่วสนาม "ข้ายังไม่ตาย พวกไร้ประโยชน์พวกแกจะมาส่งเสียงดังกันได้อย่างไร?"
ทั่วสนามเงียบสนิท ไม่มีใครกล้าหายใจเสียงดัง
หลิวไท่ฟงแม้แต่จะมองลูกสาวก็ไม่ แต่โบกมือเรียกลี่เทียนเฉิงที่อยู่ในมุม "เทียนเฉิง นายมานี่"
ลี่เทียนเฉิงรีบวิ่งเหยาะมา โค้งตัวเก้าสิบองศา พูดอย่างนอบน้อมว่า "พ่อ พ่อมาแล้ว"
"สถานการณ์ของจิ่งเซวียนเป็นอย่างไร?" หลิวไท่ฟงกดความโกรธ น้ำเสียงฟังไม่ออกว่าดีหรือโกรธ
"หมอยังช่วยชีวิตอยู่ บอกว่ามหาสมุทรจิตวิญญาณได้รับความเสียหายรุนแรง ต้องพักฟื้น ระยะสั้นคงไม่สามารถทำสัญญาผูกพันสัตว์มายาตัวใหม่ได้แล้ว..."
ใบหน้าลี่เทียนเฉิงแสดงความเสียใจ ตอบอย่างระมัดระวัง
"ฮึ ไม่ตายก็พอ"