กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขตตะวันตกเมืองเจียงเฉิง เรือนพักตระกูลหวัง
ที่นี่เป็นเรือนพักลึกสงบกลางความวุ่นวาย ต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้า อิฐเขียวกระเบื้องดำ เผยให้เห็นความหนักแน่นที่ผ่านกาลเวลาหล่อหลอมมานาน
ในศาลาพักกลางสวนหลังบ้าน เตาไฟกำลังลุกโชน ปากกาน้ำชาดินม่วงพ่นควันขาวบาง ๆ กลิ่นชาหอมฟุ้งไปทั่ว
ท่านปู่ใหญ่หวังหวังชางไห่สวมชุดถังสีแดงเข้ม ผมแม้จะหงอกขาวแล้วแต่หวีเรียบกริบ ใบหน้าเปล่งปลั่ง สดชื่นกระปรี้กระเปร่า
เขาเล่นลูกวอลนัทสองลูกที่อุ่นเนียนอยู่ในมือ แววตาลึกซึ้ง แม้เพียงนั่งเงียบ ๆ ก็มีอานุภาพไม่ต้องโกรธก็ข่มขู่ผู้คนได้เอง
เขาคือผู้ถือหางเสือของตระกูลหวังเมืองเจียงเฉิง เคยรับราชการในกองทัพ หลังเกษียณก็ยังมีอิทธิพลสำคัญยิ่งในเจียงเฉิง
ส่วนคนที่นั่งตรงข้ามเขา คือชายชราที่นั่งอยู่บนรถเข็น