เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ครืน——!”
บ้านเก่าโครงสร้างอิฐและไม้สองชั้นที่มีคำว่า “รื้อ” กำกับไว้ พังครืนลงมาภายใต้หมัดเหล็กอันทรงพลังหนักหน่วงของวานรพลังมหาศาลหลังเงิน!
ก้อนอิฐและเศษหินกระเด็นไปทั่ว ฝุ่นควันม้วนตลบ กระทั่งพื้นดินยังสั่นสะเทือนเล็กน้อย
ไม่ไกลออกไป พี่หลงผู้เป็นบอดีการ์ดซึ่งเพิ่งรีบรุดมาหลังได้ยินข่าวบังเอิญเห็นภาพนี้พอดี รูม่านตาของเขาพลันหดเล็กลง!
“เสี่ยว เกิดอะไรขึ้น?”
พี่หลงมองไปทางนั้น และเห็นเงาร่างสัตว์รูปร่างคล้ายมนุษย์ค่อย ๆ เดินออกมาจากม่านฝุ่น
เงาร่างสัตว์นั้นสูงราวสองเมตร มีสีเทาเงินทั่วทั้งตัว กล้ามเนื้อทั้งร่างปูดโปน แฝงไว้ด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว
พี่หลงเพ่งมองอย่างละเอียด จึงพบว่ามันเป็นสัตว์วานรตัวหนึ่ง
ขณะนั้นสัตว์วานรดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงสายตาของพี่หลง ดวงตาเย็นชาของมันจึงมองมาทางเขา