กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงแดดส่องผ่านผ้าม่านลูกไม้เก่า ๆ ทอดเงาเป็นลวดลายระยิบระยับบนพื้นห้อง
ร่างเล็ก ๆ ของหลินซานซานขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มบาง ๆ ขนตายาวขยับไหวนิด ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
สิ่งแรกที่เธอเห็นคือสุนัขจิ้งจอกไม้สามหางที่ขดตัวอยู่ข้างหมอน
เจ้าตัวเล็กกำลังหลับปุ๋ย หางฟูฟ่องทั้งสามเส้นคลุมร่างกายไว้เหมือนปุยเมฆ กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจเบา ๆ
“เจ้าจิ้งจอกน้อย น่ารักจัง...”
หลินซานซานพึมพำเบา ๆ ยื่นมือเล็ก ๆ ไปลูบขนหลังนุ่ม ๆ ของมันด้วยความเอ็นดู
เสี่ยวลวี่หูกระดิกเล็กน้อย แต่มันไม่ตื่น กลับซุกหน้าเข้าหาฝ่ามือเธอแทน
สายตาของเธอมองไปยังที่นอนอีกด้าน พี่ชายหลินตี๋กำลังนอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้นเหมือนหมูตาย ยังไม่ยอมตื่นขึ้นมา