เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในห้องรับรองระดับธุรกิจชั้นบนสุดของฮวนซู่ซิงเฉิง โคมไฟระย้าคริสตัลทอดแสงสลัวนวลตา
จ้าวป๋อนั่งพิงโซฟาหนังแท้อย่างเกียจคร้าน ในอ้อมกอดอุ้มลูกสัตว์มายาประเภทมังกรขนาดเล็กที่ปกคลุมด้วยเกล็ดละเอียดสีทองทั้งตัว มุมปากยกยิ้มไม่หยุด
นี่คือลูกสัตว์มายาระดับทองคำที่อาจารย์ใหญ่หลี่เฟิงคัดเลือกให้เขาเมื่อช่วงบ่ายวันนี้ นั่นก็คือมังกรเขามอสายนภา
“ปรมาจารย์หลี่ ครั้งนี้ต้องขอบคุณท่านจริงๆ”
จ้าวป๋อลูบเกล็ดของมังกรเขามอสายนภา สายตาฉายแววร้อนแรง “ถ้าไม่ใช่เพราะดวงตาอันเฉียบแหลมของท่าน ผมคงนึกว่าสิ่งที่อยู่ในมือของนักล่าคนนั้นเป็นเพียงไข่กิ้งก่าศิลาชั้นทองแดงไปแล้ว”
“ใครจะไปคิดว่านั่นจะเป็นไข่กึ่งมังกรที่หาได้ยากยิ่งอย่างมังกรเขามอสายนภา”
“ครั้งนี้ท่านช่วยให้ผมเก็บของดีราคาถูกมาได้ตั้ง 200-300 ล้าน”