เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงอัสดงของดวงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องลงบนหน้าโรงเรียนอนุบาลรัฐบาลเจียงเฉิง เด็ก ๆ ที่เลิกเรียนวิ่งกรูกันออกมาเหมือนนกออกจากกรง พูดคุยจ้อกแจ้กมุ่งหน้าไปหาผู้ปกครองที่รออยู่
หลินตี๋ยืนอยู่ใต้ต้นอูถง สายตาค้นหาเงาร่างเล็ก ๆ ในกลุ่มคน
“พี่ชาย พี่มาแล้ว!”
เสียงเด็กน้อยใสแจ๋วดังขึ้น เด็กหญิงตัวน้อยที่สวมชุดกระโปรงสีชมพูที่ถูกซักจนสีซีดวิ่งตรงมาเหมือนกวางน้อย พุ่งเข้าสู่อ้อมกอดของหลินตี๋
หลินตี๋อุ้มน้องสาวหลินซานซานขึ้น เด็กหญิงวัย 7 ขวบตัวเบาหวิวเสียจนน่าสงสาร
เธอเงยหน้าขึ้นมองหลินตี๋ด้วยดวงตาที่เป็นประกาย
“พี่ชาย วันนี้ทำไมพี่มารับซานซานเร็วจังเลยคะ?”
“วันนี้พี่ไม่ได้เปิดร้านเหรอคะ?”
“เปิดสิ วันนี้ขายดี พี่เลยเลิกงานเร็ว”
หลินตี๋ยิ้มพลางหยิกแก้มน้องสาว ในใจรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แปลกประหลาด