กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่เฟิงถามเสียงเข้ม: “เจ้าหนู ถามหน่อยเถอะว่านายเป็นลูกศิษย์ของนักฝึกสัตว์ระดับปรมาจารย์คนไหน บอกชื่อมาให้ข้าเปิดหูเปิดตาหน่อยได้ไหม?”
หลินตี๋ส่ายหน้า: “ผมไม่มีอาจารย์ครับ เรียนรู้ด้วยตัวเองทั้งนั้น”
“หึ เรียนรู้ด้วยตัวเอง? ปากดีไม่ใช่เล่น!”
หลี่เฟิงกำลังจะพูดอะไรต่อ ชายหนุ่มในชุดสูทที่อยู่ด้านหลังก็ก้าวเข้ามาแล้วยิ้ม:
“อาจารย์หลี่ครับ เจ้าหนูนี้แต่งตัวรวมกันยังไม่ถึง 200 บาทเลย ท่านจะเสียเวลาคุยกับมันไปทำไมครับ”
“คุยกับมันอีกประโยคเดียว ก็มีแต่จะทำให้ระดับของท่านดูต่ำลงเปล่า ๆ”