เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าของแซนส์เคร่งขรึมขณะมองเหล่านักเรียนที่ล้มลงไปแล้ว เสียงฝีเท้าด้านนอกใกล้เข้ามาทุกที สัญชาตญาณจากกระดูกบอกเขาว่า ยังมีนักเรียนที่คลุ้มคลั่งเหมือนก่อนหน้านี้อยู่อีกมาก
จริง ๆ แล้วโครงกระดูกไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้นัก แต่พวกนักเรียนหนุ่มสาวบางคนด้านหลังกลับดูเหมือนจะตระหนักถึงความเป็นจริงได้อย่างรวดเร็ว พวกเขาฝ่าฝูงชนเข้ามาหาแซนส์
“ศาสตราจารย์แซนส์... พวกเราควรทำยังไงดี ด้านนอกดูเหมือนจะมีซอมบี้อยู่อีกเพียบ”
“พวกคุณเรียกนักเรียนพวกนี้ว่า ‘ซอมบี้’ สินะ ไม่ใช่ชื่อที่ฟังดูดีเท่าไหร่เลย ถึงฉันจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ตอนนี้ดูเหมือน ‘กระดูก’ คงต้องขยับสมองสักหน่อย คิดหาวิธีรักษาชีวิตแล้วล่ะ”
โต๊ะเก้าอี้จำนวนมากเปล่งประกายแสงสีฟ้า จากนั้นก็ถูกนำไปกองขวางประตูสองบานทั้งด้านหน้าและด้านหลัง แล้วใช้วิธีอันแยบยลยึดขัดกันไว้ อย่างน้อยถ้าพวกมันคิดจะใช้กำลังพุ่งชนเข้ามา ก็คงต้องออกแรงเพิ่มอีกมาก