เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 316 บทเพลงแห่งการพิชิตอันไร้สาระ
เซียร์ชารู้สึกมึนงงอยู่บ้าง เธอไม่คิดเลยว่าเมืองหลวงของอิสทานีจะมีกองขยะขนาดมหึมาเช่นนี้อีกทั้งตอนนี้ไม่ใช่เวลากลางคืนหรอกหรือเหตุใดนครวายุจึงยังคงเป็นเวลาพลบค่ำ
ในอากาศไม่มีกลิ่นหอมของขนมปังมีเพียงกลิ่นจางๆของกองขยะลอยอ้อยอิ่งอยู่ (แม้ว่าผู้สื่อสารกับหนูจะทำความสะอาดไปแล้วก็ตาม)
เธอมองดูเจ้าตัวเล็กที่ผอมแห้งแต่กลับยิ้มร่าอย่างมีความสุขเหล่านั้นพลางเกิดความเวทนาขึ้นมาจับใจที่แท้อาณาจักรใหญ่โตอย่างแผ่นดินใหญ่แห่งนี้ก็มีราษฎรที่ขาดสารอาหารเช่นกัน แล้วธัญพืชที่พวกเขาปลูกขึ้นมาถูกส่งไปให้ใครกินกันแน่
ภาพที่เอลฟ์ คนแคระ มนุษย์และเผ่าพันธุ์นิรนามอยู่ร่วมกันอย่างปรองดองและจัดงานเฉลิมฉลองเช่นนี้ทำให้เธอเปิดหูเปิดตาขึ้นมากทีเดียว