กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 309 รอร์แชคคนนี้ดูไม่ค่อยเหมือนเดิม
ภายในโพรงสมองของเหลวสีขาวขุ่นเรืองแสงในแท่นหินเหือดแห้งหายไปจนหมดสิ้น ราวกับไม่เคยมีสิ่งใดเกิดขึ้นมาก่อน
มีเพียงรอร์แชคที่ยืนอยู่เขายืนมองคนทั้งสองที่กำลังหลับใหลราวกับทารกอย่างเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้าวเดินไปหาอาจารย์ของตนทีละก้าว
"ฉันสลบไปได้ยังไงกัน?" แคโรไลน์ค่อยๆ ลืมตาขึ้น เธอพบว่าตัวเองยังคงนอนกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนพื้น
แคโรไลน์ดีดตัวลุกขึ้นและถอยหลังไปก้าวหนึ่งทันที ไร้ซึ่งความสงบเยือกเย็นเหมือนยามอยู่บนแท่นบรรยายในอดีต "รอร์แชค! เธอ... เธอ... เธอ!"