กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 306 เครื่องมือชั้นดีในรอบร้อยปี
"ทำไมท่านถึงรู้จักชื่อผม?" รอร์แชคแม้จะชาชินไปบ้างแล้ว แต่ก็ยังอยากถามให้กระจ่าง เพราะหากอีกฝ่ายอ่านใจได้เรื่องคงไม่สนุกแน่
แม้ความยากเพียงอย่างเดียวของจอมเวทสายพยากรณ์ในการอ่านใจ คือต้องไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัวก็ตาม
"ข้าไม่ได้อ่านใจสักหน่อย" ร่างเงาปราชญ์เอ่ยขึ้นทันที
'ดูท่าท่านจะโกหกหน้าตายโดยไม่หน้าแดงเลยนะ!' รอร์แชครู้สึกโกรธอยู่บ้าง แต่เขายังไม่แน่ใจในฝีมือของอีกฝ่าย หลังจากเสียเปรียบมาตลอดทาง เขาตัดสินใจว่าในสถานที่แปลกหน้าเช่นนี้ควรทำตัวเจียมเนื้อเจียมตัวไว้ก่อน