เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 สงครามทวยเทพและการจุติในภาพวาด
ตรงปลายสุดของถนนฮาโรลด์ โบสถ์กลับหัวตั้งตระหง่านราวกับนักบัลเลต์ที่ใช้ปลายยอดแหลมสูงสุดจิกพื้นไว้โดยตัวอาคารทั้งหมดพลิกคว่ำลงมา ส่วนฐานรากของโบสถ์ยึดเกาะแน่นอยู่กับเพดานถ้ำเบื้องบนดูคล้ายหินย้อยสีขาวบริสุทธิ์ขนาดมหึมา
"พวกเราจะขึ้นไปกันยังไงล่ะ?" คนแคระแหงนหน้ามองจนสุดคอ ดูท่าคงไม่มีทางปีนป่ายขึ้นไปยังทางเข้าได้
เฟรดดี้ชี้ไปที่หน้าต่างของหอคอยยอดแหลมมีบันไดลิงไม้ผุพังห้อยต่องแต่งลงมาจากหน้าต่างบานนั้น
เห็นได้ชัดว่ามันไม่มีทางรับน้ำหนักคนสี่คนไหว แม้ก้อนถ่านน้อยจะนับน้ำหนักได้ไม่ถึงครึ่งของผู้ใหญ่ก็ตามเพื่อความไม่ประมาท รอร์แชคจึงร่าย [เวทลอยตัว] ให้ทุกคน พวกเขาลอยตัวขึ้นกลางอากาศ แล้วออกแรงใช้มือไต่เชือกป่านดึงตัวเองขึ้นไป
รอร์แชคพลันนึกขึ้นมาได้ว่าการเดินอวกาศก็น่าจะให้ความรู้สึกประมาณนี้หรือเปล่านะ?