เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 ผมเองก็ไม่ใช่ปีศาจร้ายอะไรหรอกนะ
ในห้องผู้ป่วย รอร์แชคกำลังนั่งเหม่อลอย อันที่จริงเขากำลังเพ่งพินิจผลงานของหน้าต่างระบบที่ทำให้ตัวเองสลบเหมือดไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า
องค์ประกอบของอักขระนั้นมีไม่น้อย ทว่าโครงสร้างหลักมองปราดเดียวก็ดูออกว่ามันคือรูปหกเหลี่ยมด้านเท่าที่มีเส้นตรงสามเส้นสลับตำแหน่งกันอยู่ภายในใช่แล้ว มันคือวงแหวนเบนซีน...
เฮ้อ โลกนี้ไม่มีสูตรโครงสร้างเคคูเลเสียด้วยมีแต่ 'สูตรโครงสร้างรอร์แชค' ที่เพิ่มเข้ามาต่อจากชื่อเรียกอย่าง 'ค่าคงที่รอร์แชค' และ 'สมการรอร์แชค' หากเขายอมแยก 'สารประกอบคาร์บอนหนักของฟลอจิสตันมวลเบา' ออกมาแล้วบอกทุกคนว่าหน้าตาของมันประมาณนี้ล่ะก็
เคคูเลฝันเห็นโครงสร้างวงแหวนเบนซีน ส่วนรอร์แชคฟื้นจากอาการสลบแล้วได้อักขระที่ชี้มายังตัวเอง เยี่ยมไปเลย "แต่ฉันจะไปมีศักดิ์ฐานะมาจากไหนกัน? คงไม่ได้ชี้ไปที่หน้าต่างระบบหรอกนะ?" น่าเสียดายที่ตอนนี้เขายังไม่มีปัญญาไปวิเคราะห์ที่มาที่ไปของหน้าต่างระบบตรงหน้า แค่ใช้ได้ก็พอแล้ว "เอามาเลยแล้วกัน!"