เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 พยากรณ์ดวงดาว
ท้องฟ้ามืดครึ้มลงอย่างรวดเร็ว
"พวกคุณรู้สึกไหมว่าฟ้ามืดเร็วเกินไปหน่อย?" เอลลาขมวดคิ้วมุ่น
ปีเตอร์เซนคิดว่าศิษย์ของตนคงจะตึงเครียดมากเกินไปเสียแล้ว "เรื่องปกติธรรมดาออกในป่าในหุบเขาท้องฟ้าก็มืดเร็วแบบนี้อยู่แล้ว"
"แล้วคลื่นสัตว์ป่าจะมาตอนไหนล่ะ? พวกเราต้องปีนขึ้นไปบนต้นไม้ไหม?" นี่คือสิ่งที่คาเวนดิชกังวลมากที่สุด เพราะตอนนี้คณะของรอร์แชคกำลังเดินอยู่กลางป่าดงดิบที่ยังไม่เคยถูกบุกเบิก ไม่มีป้อมปราการป้องกันเหมือนเมื่อคืนวานอีกแล้ว
"จะไม่มีคลื่นสัตว์ป่าอีกแล้ว นับตั้งแต่พวกเราเข้าสู่ผืนป่า ข้าก็ไม่ได้สัมผัสถึงสัตว์ขนาดใหญ่เลยสักตัว" สีหน้าของมหาจอมเวทฮุมโบลด์ทดูย่ำแย่ยิ่งนัก เขายกมือส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุดเดิน "และนับตั้งแต่ฟ้าเริ่มมืดเมื่อครู่นี้ข้าก็สูญเสียการรับรู้ที่มีต่อธรรมชาติในดินแดนแห่งนี้ไปจนหมดสิ้นแล้ว"