เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 การพัฒนาอารยธรรมทางจิตใจในชนบท
"อย่ากะพริบตานะ" รอร์แชคแบมือออก แสดงให้ทุกคนดูก่อนว่าในมือของเขาไม่มีอะไรเลย ทุกคนต่างกลั้นหายใจเพ่งสมาธิ ชั่วขณะนั้นลานกิจกรรมเงียบสงัดจนได้ยินเสียงนกร้องในป่า
จากนั้นข้อมือขวาของเขาก็สะบัดวูบ ห่อของห่อหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในมืออย่างน่าอัศจรรย์
"แกะดูสิ กินได้นะ" เขายื่นให้เด็กน้อยที่มุดตัวเข้ามาใกล้ที่สุดจากนั้นจึงพูดกับทุกคนว่า "มีให้ทุกคนเลยนะของขวัญเล็กๆ น้อยๆ"
"ว้าว หวานจังเลย" เด็กน้อยแกะถุงออก ข้างในเป็นก้อนน้ำตาลที่ค่อนข้างโปร่งใส พอเอาเข้าปากก็ทำหน้าเคลิบเคลิ้มสุดๆ
ไม่มีลูกเล่นอลังการอะไรเลย มายากลเมื่อครู่ก็คือรอร์แชคหยิบน้ำตาลทรายแดงที่เตรียมไว้สำหรับมิติรองออกมาจากแหวนมิติ พอดีตอนนั้นแบ่งใส่ถุงไว้หลายสิบห่อ แต่ละห่อหนักประมาณครึ่งชั่ง ตอนแจกให้เด็กๆ เขาก็เลยแกล้งหยอกเล่นสักหน่อย อาศัยเวทมนตร์ปลอมตัวเป็นปรมาจารย์มายากล