เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 คราบ
ยิ่งลึกเข้าไปในถ้ำ เศษเปลือกหินที่แตกหักก็ยิ่งมีมากขึ้นและขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
"[เวทแสงสว่าง] ไหมครับ"
"ไม่ต้อง ตอนนี้ฟองอำพันมีแสงเรืองรองอยู่แล้ว แค่พวกเรามองเห็นทางก็พอ"
ทั้งสองยืนชิดกัน อาศัยการปกป้องของฟองอำพันเดินลึกเข้าไปในถ้ำ รอร์แชคพบว่าผลึกสีชมพูที่ทะลุเข้ามาและกรวดทรายที่ถูกมันปนเปื้อนมีจำนวนลดน้อยลงแล้ว
กระทั่งไม่มีสิ่งของร่วงหล่นลงมาอีก ราวกับเข้ามาถึงพื้นที่อันเงียบสงบแห่งหนึ่ง ฟองอำพันหดตัวลง กลับไปอยู่รอบตัวแมลงปีกแข็งตามเดิม
ทว่าเวลานี้รอร์แชคและอินากลับตึงเครียดยิ่งกว่าเดิม ทุกย่างก้าวพยายามไม่ให้เกิดเสียงดังมากที่สุด
ทั้งสองคนเข้ามาอยู่ภายในเปลือกกายของอะไรบางอย่างแล้วที่เรียกว่าเปลือกหินแตกหัก คงจะเป็นคราบของสิ่งมีชีวิตบางชนิด ตอนนี้พวกเขาอยู่ภายในคราบที่สมบูรณ์ชิ้นหนึ่ง
ขนาดตัวมหึมาจนไม่อาจมองออกถึงรูปลักษณ์ที่แท้จริง
ตึง ตึง ตึง