กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 สายฝนผนึกเวทดั่งเสียงร่ำไห้
"ฝนตกเหรอ?"
ภูมิภาคส่วนใหญ่ของทวีปในช่วงฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวควรจะแห้งแล้งและมีฝนตกน้อยมาก สายฝนที่จู่ๆก็เทลงมาโดยไร้สัญญาณเตือนเช่นนี้ช่างผิดปกติเหลือเกิน
ทันใดนั้นรอร์แชค อูนุคและทาเซียต่างก็รู้สึกไม่สบายตัวอย่างรุนแรง แม้แต่คนแคระที่ขึ้นชื่อเรื่องความต้านทานสูงลิบลิ่วและเชื่องช้าต่อความรู้สึกก็ยังสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ
หากนับรวมนักบวชเข้าไปด้วยพวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นผู้ร่ายเวทในความหมายกว้างๆ
"พลังเวทในสภาพแวดล้อมไม่มีทิศทางการไหลเวียนอีกต่อไปแล้ว มันปั่นป่วนสับสนไปหมด"