เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 ผู้ไล่ล่าปรากฏตัว
ยามเช้าตรู่ ประตูโรงเตี๊ยมในเมืองเล็กยังคงปิดสนิท นับเป็นวันที่สี่แล้วที่ร้านแห่งนี้หยุดกิจการ
"พวกมันหนีไปแล้วเรอะ?"
"ใต้เท้าดูสิขอรับ เจ้าจอมเวทเถื่อนนั่นเผาทรัพย์สินของท่านเสียเหี้ยนเลย! ทั้งคอกม้า ทั้งหลังคา..."
ปัง!
ท่านไวเคานต์ถีบเถ้าแก่โรงเตี๊ยมกระเด็นล้มกลิ้งไปกับพื้น
"พูดมากน่ารำคาญ! พวกมันหนีไป... ไปทางไหน? หนีไปไกลแค่ไหนแล้ว! แล้วสืบรู้หรือยังว่าในตู้รถม้าพวกมันขนอะไรกันแน่?"
"เดินทางไปสี่วันแล้ว... นายท่าน พวกมันเป็นขบวนรถม้า เดินทางไม่ได้เร็วหรอกขอรับ! ในรถมีแต่ขนสัตว์..."
"เจ้าโง่ ต้องมีอย่างอื่นด้วยสิ! ขนสัตว์มันแค่ฉากบังหน้า! ไอ้สมองหมู! ไม่รู้อะไรสักอย่าง!" ท่านไวเคานต์เตะซ้ำเข้าไปอีกที เขาสูดหายใจสงบสติอารมณ์ลง ก่อนจะหันศีรษะไปถามชายที่ยืนเงียบขรึมอยู่ด้านหลังมาตลอด