เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 บทส่งท้าย·ภาคจบ【บ้าเอ๊ย อย่าดูถูกความผูกพันระหว่างพวกเราเซ่!】
วันอาทิตย์ต้องไปทำโอที
ซังเนี่ยนกดปิดนาฬิกาปลุกด้วยหน้าบูดบึ้ง ลงจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟันด้วยหน้าบูดบึ้ง แล้วเดินออกจากบ้านด้วยหน้าบูดบึ้ง
ตรงประตูมีกล่องห่อสวยเพิ่มมาอีกใบ ข้างบนแปะกระดาษเขียนว่า “ซังเนี่ยนรับ”
พอนางเปิดประตู กล่องก็ถูกดันออกไปนิดหน่อย
“พัสดุเหรอ?” นางก้มลงคว้ามาถือไว้ในมือ โยกดูน้ำหนัก เบาพอสมควร ดูเหมือนข้างในจะเป็นพวกผ้าหรือสำลี
“ช่วงนี้ข้าไม่ได้ซื้ออะไรเลยนะ แม่ข้าซื้อเหรอ?”
ซังเนี่ยนพึมพำประโยคหนึ่ง พอเห็นว่าเวลาใกล้จะไม่ทันแล้ว ก็วางกล่องไว้บนตู้รองเท้าอย่างลวก ๆ แล้ววิ่งพรวดเข้าไปในลิฟต์
ที่บริษัทมีคนมาทำโอทีไม่น้อย ความหงุดหงิดแผ่หนักพอ ๆ กับป่าช้าฝังศพ
ซังเนี่ยนเพิ่งยกเท้าซ้ายเข้าไปในออฟฟิศ ก็เจอสายตาจ้องฆ่าจากผู้จัดการเต็ม ๆ