กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 เนี่ยนเนี่ยน เจ้า...ไม่ทิ้งข้าไปอีกได้ไหม
นั่นคืออดีตที่ยาวนานไม่มากนัก และก็ไม่สั้นเกินไป
มีคนอยู่กลุ่มหนึ่ง มาจากทั่วทุกสารทิศ รู้จักกันตั้งแต่ยังหนุ่มสาว
เคยเมาเหล้าแล้วชวนพระจันทร์มาดื่มเป็นเพื่อน โม้ว่าสักวันหนึ่งจะต้องฝากชื่อของตัวเองไว้ในโลกบำเพ็ญเซียนอันกว้างใหญ่ให้ได้
เคยยืนอยู่บนยอดชุยเมิ่งโหลว มองดูความคึกคักของอวี้จิงจนทั่ว แล้วจุดดอกไม้ไฟที่เต็มท้องฟ้าด้วยมือตัวเอง
เคยร่วมแรงร่วมใจกัน ขึ้นไปยืนบนแท่นรับรางวัลนั้นด้วยกัน ข้างล่างผู้คนเงยหน้ามอง เสียงปรบมือดังสนั่น
ตอนนั้น พวกเขาอยู่ในวัยเปล่งประกาย หนุ่มสาวและคะนอง