กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 ข้าไม่รู้จะปลอบผู้หญิงยังไง นางร้องไห้ ข้าก็จนปัญญา
ซังเนี่ยนรู้สึกสะอื้นขึ้นมาในจมูก น้ำตาเม็ดเค็มๆ ไหลเอ่อล้นออกจากเบ้าตา
นางไม่เข้าใจว่าตัวเองเป็นอะไร จึงเม้มมุมปากแน่น กลั้นหายใจสุดชีวิต พยายามฝืนกลั้นน้ำตาที่ไม่รู้ว่าเกิดขึ้นมาได้ยังไงพวกนี้ไว้
เซียวจั๋วเฉินยื่นมือไปจะเช็ดน้ำตาให้นาง แต่เหมือนจะคิดว่าการทำแบบนั้นมันเกินไปหน่อย เขาจึงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเปลี่ยนไปยื่นผ้าเช็ดหน้าผืนสะอาดให้นางแทน
น้ำเสียงเขาดูทำอะไรไม่ถูก
“คุณซัง ผมปลอบผู้หญิงไม่เป็น เจ้าร้องไห้ ผมก็จนปัญญาจริงๆ หรือจะเรียกเซี่ย... จอมยุทธ์หนุ่มทางนั้นมาดีกว่า”