กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 138 ข้างเรือที่จม มีเรือพันลำแล่นผ่าน ชื่อของนางช่างมีความหมายดีจริง ๆ นะ
ตอนนี้ซังเนี่ยนเป็นปีศาจที่จนแทบไม่มีอะไรติดตัว ล้วงกระเป๋าพลิกกลับด้านก็ยังควักศิลาวิญญาณออกมาไม่ได้แม้แต่ครึ่งเม็ด
ดีหน่อยที่อวิ๋นฉีกับคนอื่น ๆ เป็นคนมีเงิน ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็จ่ายค่าห้องให้เรียบร้อย
ซังเนี่ยนเลยได้พักฟรีหนึ่งคืน
พอฟ้าเริ่มมืด สาว ๆ สามคนก็เบียดกันอยู่ในห้องเดียวอย่างครึกครื้น
เตียงไม่ใหญ่พอ ซังเนี่ยนเลยอุ้มผ้าห่มไปปูที่นอนบนพื้น
อวิ๋นฉีนอนคว่ำอยู่บนเตียง ใช้สองมือค้ำคาง มองดูท่าทางที่นางเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่ว แล้วอดถามขึ้นอีกครั้งไม่ได้ว่า
“ซังเนี่ยน เจ้าตาบอดจริง ๆ หรือเปล่าเนี่ย?”
ซังเนี่ยนตอบโดยไม่หันมามองว่า
“ใช่สิ ข้าตาบอดจริง ๆ นั่นแหละ”