กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ให้ข้าเป็นเตาหลอมฝึกตนของเจ้าเถอะ ขอร้อง
ลมสงบแล้ว
เงาไม้ค่อย ๆ นิ่งลง
ซังเนี่ยนย่ำแสงจันทร์เดินเข้าไป แล้วกึ่งบังคับหมุนร่างที่แข็งทื่อของเขาให้หันมาหานาง
เขาขืนตัวนิดหนึ่ง แต่พอได้ยินเสียงนางไอ ก็หยุดลง แล้วยอมหันมาตาม
ซังเนี่ยนเลิกแขนเสื้อเขาขึ้น
แผลที่ท่อนแขนหายดีแล้ว เหลือไว้แค่รอยแผลเป็นจาง ๆ รอยเดียว
คราบเลือดเป็นดวง ๆ เปียกชุ่มผ้ารอบ ๆ
หยดน้ำอุ่น ๆ หยดหนึ่งตกลงไปบนนั้น
เซี่ยเฉินโจวสั่นไปทั้งตัว เอามือปิดรอยแผลนั้นไว้ แล้วพูดเสียงแหบ: