กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 เสี่ยวซัง ข้าจะตายแล้ว
เหมือนหยดน้ำหนึ่งหยดตกลงไปในกระทะน้ำมัน ทั้งเมืองอวี้จิงก็เดือดพล่านขึ้นมา
เสี่ยวชีพาคณะกางปีกบินตรงไปยังประตูเมือง เบื้องหลังคือแสงเรืองรองจากวิชาของศิษย์สำนักเซียนนับไม่ถ้วน
เสิ่นหมิงเฉาโดนอัดเข้าเต็มหลังโดยไม่ทันตั้งตัว เจ็บจนร้อง “โอ๊ย” ออกมา แล้วอดร้องเรียกไม่ได้
“เสี่ยวซัง ข้าจะตายแล้ว!”
ซังเนี่ยนฉวยจังหวะที่ยังว่างอยู่ปัดดับสะเก็ดไฟบนเสื้อของเขา พอแน่ใจว่าเขาไม่เป็นไรก็ตอบส่ง ๆ ว่า
“ยังไม่ตาย ยังไม่ตาย ในหมู่พวกเรา นายนี่แหละที่ใช้ชีวิตสบายที่สุดแล้ว”
เสิ่นหมิงเฉายังร้องโวยวายต่อ
ชูเหยาพูดอย่างเหลืออด
“ดูท่าทางมีแรงเหลือเฟือของนายสิ ตาย? ต่อให้ข้ากับศิษย์พี่ใหญ่ตายหมด นายก็ยังไม่ตายหรอก หยุดเถอะ”