กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 เขาไม่ใช่อสุราร้ายที่คิดฉุดเทพนางลงจากแท่นบัวอีกต่อไป
“ทั้งโลกนี้ ข้าเชื่อแค่คนเดียว”
เสียงลมหวีดหวิว เซี่ยเฉินโจวพูดทีละคำ
ประมุขตำหนักซิวหลัวจ้องเขาอยู่นาน แล้วหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง ร่างก็กลายเป็นหมอกจาง ๆ หายไป
ในกองเลือด เด็กหนุ่มพลิกตัวได้อย่างยากลำบาก นอนหงายมองรูปปั้นเทพมารที่ใบหน้าเลือนรางอยู่เหนือหัว
ดวงตาของรูปปั้นทอดต่ำลง ราวกับกำลังสบตากับเขา
ลมกับหิมะพัดกระหน่ำ
เด็กหนุ่มกระตุกมุมปาก แววตาเย้ยหยัน:
“ข้าก็ไม่เชื่อเจ้าเหมือนกัน”
เกล็ดหิมะโปรยปรายลงมา ปลิวไปติดอยู่บริเวณคิ้วและดวงตาดำสนิทของเขา แล้วค่อย ๆ ละลาย