กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 ตั้งแต่นี้ไป ข้าเป็นเพียงเซี่ยเฉินโจวของซังเนี่ยน
“เถียงกันไม่ถูกคอหน่อยเดียวนะ ก็กระโดดลงทะเลเลย อยากตายหรือไง”
ฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น ขอบฟ้าทะเลถูกย้อมเป็นเส้นสีส้มแดง
บนหาดทรายสีขาวนุ่ม ซังเนี่ยนปัดทรายที่ติดตัวออกจนหมด แล้วจ้องเซี่ยเฉินโจวเขม็ง
เซี่ยเฉินโจวนั่งอยู่บนโขดหิน เงยตามองดวงตะวันยามเช้าที่กำลังดิ้นรนไต่ขึ้นมา เสียงเบามาก
“ก็ถือว่าข้าตายไปแล้วก็แล้วกัน”
เขาหันมามองซังเนี่ยน ความดุร้ายที่ติดอยู่หว่างคิ้วมาหลายปีจางหายไปจนหมด เหลือแต่ความสงบนิ่งราวน้ำในฤดูใบไม้ผลิ
“เซี่ยเฉินโจวของตำหนักซิวหลัว ตายไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว”
ซังเนี่ยนชะงักไป
เขาเอานิ้วแตะที่ตำแหน่งหัวใจ แล้วค่อย ๆ พูด