กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 81 ข้าแหงนมองอยู่เหนือดวงจันทร์
ช่วยด้วย ใครก็ได้มาจัดการสองคนที่ป่วยอาการเดียวกันนี้ทีเถอะ
นางไม่มีความกล้าพอจะมองต่อจริงๆ
ซังเนี่ยนกำลังจะไป พอขยับเท้านิดเดียว เหยียนป๋อซานก็กวาดตามองก้อนหินสีเขียวแวบหนึ่ง แล้วพูดเสียงดัง:
“สหายผู้บำเพ็ญเพียร ออกมาแสดงตัวเถอะ จะหลบๆ ซ่อนๆ กันไปทำไม”
ตัวตนถูกเปิดเผยแล้ว ซังเนี่ยนจึงได้แต่เดินออกมาจากหลังก้อนหิน
พอเห็นนางใส่ชุดสำนักเซียวเหยาชุดเดียวกับเสิ่นหมิงเฉา เหยียนป๋อซานก็หรี่ตาลงนิดๆ ในที่สุดสีหน้าก็มีแววระวังตัวขึ้นมาบ้าง
ซังเนี่ยนยิ้มแหยๆ:
“ดูท่าข้าจะมาผิดเวลาสินะ พวกคุณทำต่อได้เลย ไม่ต้องสนใจข้า”
เสิ่นหมิงเฉายิ้มเจ้าเล่ห์: