กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 ขนทั้งตัวมันขาวราวกับหิมะ เลยเรียกมันว่าเสี่ยวหง
ปี้เคอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกลับมาทำอะไร
“เมื่อกี้ข้าเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า นอกจากเจ้ากับจิ้งเสียนแล้ว หนังสือเล่มนี้ยังมีอีกคนยืมไปอ่าน”
นางแกว่งสมุดเล่มเล็กในมือ:
“ข้าอุตส่าห์ไปหาสมุดทะเบียนยืมของปีนั้นออกมา ใช่จริง ๆ ด้วย ข้าจำไม่ผิด”
ซังเนี่ยนกระตือรือร้นขึ้นมาทันที: “ใคร?”
ปี้เคอชี้ไปที่ชื่อหนึ่งบนสมุดรายชื่อ
นางเพ่งมองตาม
ข้างบนนั้นเขียนว่า——
【เหยียนเยวียน】