กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 นี่ไง ดาวที่เจ้าอยากได้ ข้าจับมาให้แล้ว
พอหันกลับไป ก็เจอชูเหยาทำหน้าเบื่อหน่าย
“ทุกคนนอนกันหมด มีแต่เจ้ายืนอยู่คนเดียว จะทำตัวเด่นหรือไง”
เซี่ยเฉินโจวเพิ่งจะเห็นว่าบนพื้นหญ้ามีคนนอนเรียงกันเป็นแถวเรียบร้อย
แม้แต่เสิ่นหมิงเฉาที่ซนไปทั่วกับเหวินปู้อวี่ที่พูดพร่ำไม่หยุดก็ยังนอนลง
ท่าขยับลุกของเขาชะงัก เขาค่อย ๆ เอนกลับไปนอนทีละนิด
ลมภูเขาเย็น ๆ พัดผ่านพื้นหญ้าเกิดเสียงกรอบแกรบเบา ๆ
หิ่งห้อยสองสามตัวค่อย ๆ ลอยขึ้น สว่างวูบวาบบ้าง ขึ้น ๆ ลง ๆ ดับ ๆ ติด ๆ
แมลงยังร้องอยู่ ไม่ได้ร้องโหยหวน แต่ไพเราะกังวาน
ราวกับจุดเริ่มต้นของความฝันดีอีกครั้ง