กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 เมียข้าไม่ให้คุยกับคนโง่
“เป็นเหล็กอุกกาบาตจริงด้วย”
ซูเสวี่ยอินมองด้วยความอิจฉาเต็มหน้า
“เป็นกระบี่ที่ดีมากเลยนะ ถ้าเอาไปขายข้างนอก อย่างน้อยก็ได้ห้าแสนศิลาวิญญาณ แถมฝีมืออาจยังไม่ประณีตเท่าเล่มนี้ด้วย”
พอซังเนี่ยนฟังจบ ดวงตาก็เป็นประกาย
สมกับเป็นเจ้าสำนักจริง ๆ ให้ของทีใจกว้างเสียไม่มี
แค่แจกของออกมาส่ง ๆ ก็เป็นอาวุธระดับสีส้มแล้ว
ชูเหยาเหลือบมองกระบี่เล่มนั้นโดยไม่พูดอะไร บรรยากาศรอบตัวดูอึมครึมเล็กน้อย
ซูเสวี่ยอินไม่ทันสังเกต นางเท้าคางด้วยมือทั้งสองข้างแล้วคุยกับซังเนี่ยนต่อ
“เจ้าสำนักดีกับเจ้าจริง ๆ ศิษย์พี่เหวินเป็นศิษย์เพียงคนเดียวของท่าน แต่พออยากได้กระบี่สักเล่ม ยังต้องหาวัสดุมาตีเองทีละค้อนเลย”